خداحافظ آقای زارع !

خداحافظ آقای زارع !

دو تصویر در یک قاب ، یکی قایقران تمامی نسل ها و دیگری مازیاری که قایقران نسل ما لقب گرفت ، گرچه این یک قیاس مع الفارق است اما شاید نسل امروز به همان اندازه که نسل قایقران او را دوست داشتند مازیار را بپرستند.

مازیار نه افتخارات سیروس را دارد و نه کیفیت بازی های او را ، اما او مازیار است ، مردم دوستش دارند او چهره ای مغرور اما قلبی رئوف دارد ، گرچه ویترین افتخاراتش با ملوان خالی است اما برای انزلی چی ها چهره ای کاریزماتیک و جذاب است.

🔻فوتبال به همان اندازه که تو را به اوج می برد و محبوب می کند ، می تواند بی رحم باشد ، روزهایی در اوج هستی و یک ورزشگاه برایت کف و سوت زده و فریاد می زنند « مازیار قایقران » و روزی هم می رسد که آنقدر افت می کنی که همان آدمها با چرخشی ۱۸۰ درجه ای می گویند حیا کن و رها کن ، آنوقت مجبوری تا با قلبی شکسته همه چیز را رها کنی و بروی و با خاطراتت عشق بازی کنی.

🔺ناراحت نباش ، این آسیاب به نوبت است ، قایقران هم در آخرین سالها آواره این شهر و آن شهر شده بود ، این ذات فوتبال است و تو اولین این چرخه نامیمون نبودی و آخرینش هم نخواهی بود ، محبوبیت هم روزی فروکش می کند.

🔹سرمربی جدید می گوید مازیار زارع در پازل تاکتیکی من جایی ندارد به او حق بدهیم و با رفتاری هوشمندانه فرصت بهانه جویی های آینده را از وی بگیریم ، مازیار هم روزی مربی خواهد شد او حق دارد که انتخاب کند و بگوید ایکس و ایگرگ در پازل تاکتیکی من جایی ندارند.

🔸ما به دنبال وداعی با شکوه با مازیار و پژمان بودیم ، شکوهی که هیچگاه در زمان بودن این بازیکنان در ملوان نصیبمان نشد ( حداقل آنچه که ما انتظار داشتیم نشد ) ولی ما برای نسل آینده از شوت های مازیار ، از درگیری هایش به خاطر ملوان ، از تعصب مثال زدنی او به ملوان ، از آن روز تاریخی ورزشگاه آزادی و دست های خدا خواهیم گفت ، شاید این اتفاق به نفع خود مازیار باشد ، او با سقوط از ملوان رانده شد اما حداقل به این دلخوش باشیم که محبوبیتش در بین بخشی از انزلی چی ها هرگز سقوط نخواهد کرد.

🔻شاید تقدیر این بود که هرگز چهارگوش زمین ورزشگاه سن سیروس را نبوسی ، شاید تقدیر این بود که نتوانی در میان شعار بیست هزار هوادار که یک صدا فریاد می زدند « مازیار قایقران » برای همیشه از دنیای فوتبال خداحافظی کنی ، اما تو یکی از انزلی چی های تیپیکالی بودی که با همه اختلاف نظرها نمی شود دوستت نداشته باشیم .

🔺خداحافظ آقای زارع ، تو برای نسل ما صرفا به دلیل شباهت ها و یا مقایسه ات با قایقران بزرگ محبوب نبودی ، بلکه ما تو را به خاطر مازیار بودنت به خاطر انزلی چی بودنت ، به خاطر یاغی بودنت و به خاطر اینکه تنها نقش خودت را بازی کردی دوست داشتیم .

🔸قطعا در زمانی دیگر و در شرایطی متفاوت به ملوان باز خواهی گشت و شاید تا آن روز سالها زمان نیاز باشد، اما تا آن زمان آنها که باید فراموشت نخواهند کرد.

🖋 اسماعیل راد – ملوانی

یک پیشنهاد برای شما:

یک دیدگاه

ارسال دیدگاه

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.