پنج شنبه ۳۰ فروردین ۱۳۹۷ ساعت ۵:۵۸
 |  ۲۳/ دی/ ۱۳۹۶ - ۳:۲۰
  |   نظرات: دیدگاه‌ها برای یک دهه از فراق استاد احمد عاشورپور گذشت بسته هستند
269 views بازدید
احمد عاشورپور

یک دهه از فراق استاد احمد عاشورپور گذشت

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی انزلی پرس ، روز گذشته مراسم دهمین سالروز درگذشت استاد احمد عاشورپور پدر موسیقی فولکلور استان گیلان برگزار گردید ، به همین مناسبت یادبودی با حضور تعدادی از هنرمندان شهر انزلی در بی بی حوریه محل دفن ایشان برگزار شد و همچون سالهای گذشته حضور مسئولان شهری در این مراسم یادبود به شدت کمرنگ بود !

قطعا شان و شخصیت استاد احمد عاشورپور بیش از این هاست که چنین مراسمات ساده ای برای وی ترتیب داده شود آنهم تنها با همت هنرمندان عزیز شهرمان و بدون حمایت هیچ کدام از نهاد ها و ارگان های دولتی !

قطعا اگر عاشورپور در جغرافیای دیگری زاده شده بود امروز برای یادبودش مراسمات بزرگی ترتیب می دادند اما از آنجایی که سیاسیون و مسئولان انزلی تنها در ماه های منتهی به انتخابات هنردوست و مردمی می شوند در ذهن آنها عاشور پورها به راحتی به دست فراموشی سپرده می شوند.

مهندس احمد عاشورپور، در ۱۸ بهمن ۱۲۹۶ در غازیان بندر انزلی زاده شد. تحصیلات مقدماتی خود را در زادگاهش گذراند و چنان که خودش در مصاحبه‌ای گفته است، وزن و قافیه و ریتم در شعر را در همین دوران و با مطالعه اشعار کلاسیک ایرانی، و از جمله دیوان شمس تبریزی، آموخته است. 

تحصیلات وی در زمینه مهندسی کشاورزی از دانشکده کشاورزی دانشگاه تهران است. در سال ۱۳۲۲ به ابوالحسن صبا معرفی شد و در رادیو تهران به خوانندگی پرداخت. در این دوره از همکاری مرتضی محجوبی و حسین تهرانی برخوردار بود. سپس وی به دعوت روح‌اله خالقی با انجمن ملی موسیقی همکاری می‌کرد. 

او با رادیو دو دوره بین سالهای ۱۳۲۵ تا ۱۳۲۷ و ۱۳۳۶ تا سال ۱۳۳۸ به همکاری پرداخت. شعر چند ترانه او را جهانگیر سرتیپ پور سروده است. 

زندگی استاد احمد عاشورپور جلوه‌های گوناگونی دارد و نشان گر مجموعه‌ای از ویژگی‌های بارز و برجسته در شخصیت وی می‌باشد. 

در عرصه هنر، عاشورپور، آهنگ ساز؛ ترانه پرداز و خواننده‌ای با صدای گرم و رسا بود. ترانه‌های او را نه تنها مردم گیلان که بسیاری از مردم در سایر نقاط ایران ورد زبان داشتند. 

نخستین بار عاشورپور با توصیه استاد ابوالحسن صبا به رادیو رفت. در آن زمان، او و معتمد وزیری (از اهالی کردستان) نخستین کسانی بودند که ترانه‌های محلی را به عرصه رادیو کشاندند.  

استاد احمد عاشور پور، اولین خواننده ای است که صدای زیبایش، آهنگی را از دیار گیلان زمین برای تمام ایرانیان، در رادیو طنین انداز نمود.

در دورانی که ترانه‌های محلی بسیار حقیرتر از خواندن ترانه‌های معمول به نظر می‌آمد، او به خواندن ترانه‌های مردمی پرداخت، ترانه‌هایی که رنگ و بوی زندگی مردم کوچه و بازار، مردم زحمت کش و تهی دستان را داشت.  

 

احمد عاشورپور

احمد عاشورپور

 

در سال ۱۳۳۲ وقتی عاشورپور از فستیوال هنری جوانان در بخارست به ایران بازگشت او را بازداشت کردند. او به زندان رفت و به تعبیدگاه خارک فرستاده شد. وقتی آزاد شد به هر جایی که برای کار کردن پا می‌گذاشت بی درنگ نامه ساواک هم در پی او می‌آمد با این مضمون که به مهندس احمد عاشورپور شغل حساس واگذار نکنید؛ ولی توانایی‌های علمی و مدیریتی مهندس عاشورپور چنان بود که سرانجام راه را می‌گشود و دیگران را به تکریم در مقابل دانش خود وا می‌داشت.  

در یک فقره از تدبیرهای علمی و فنی او، جان بیست و هشت هزار دام از خطر مرگ رهایی یافت. وقتی در دوران سربازی در برابر سربازان به گونه احمد سیلی زده شد و از پرسیده شد که تو برای چه کسی می‌خوانی؟ عاشورپور از روی برگرداند و رو به سربازان گفت: من برای شما می‌خوانم و خواند: آی لیلی، جان لیلی، می جان جانان لیلی، و به گفته شاهدان، همه سربازان با او، هم صدا شدند.

عاشورپور در عرصه هنر، خلاق بود او به خوبی می‌دانست که هنر وقتی زنده است که مانند هر پدیده زنده دیگر در کار دفع و جذب باشد و موزیسین خلاق کسی است که در کار خود عناصر مثبت را از فرهنگ موسیقیایی سایر ملت‌ها جذب و بعضی عناصر منفی یعنی عناصر کهنه و بی اثر را دفع کند. 

او می‌دانست اصالت معنای کهنگی و در جا زدن ندارد بلکه هنر وقتی اصالت دارد که ضمن در برداشتن ویژگی‌های عمومی، دارای مهم ترین شاخص ماندگاری یعنی محصول زمانه اش باشد و از دل نیازهای زمانه برآمده باشد. 

او فرق موسیقی کهن و ارگانیک را با موسیقی اصیل روزآمد معنا کرد و بر همین اساس بود که او با موسیقی مردمی اروپا آشنایی یافت و نزد یک خانم اتریشی به آموزش موسیقی پرداخت. 

موسیقی عاشورپور نه تقلید مبتذل از موسیقی غرب بود و نه بیان ساده و بلا واسطه ملودی‌های تکراری مردم کوچه و بازار. موسیقی عاشورپور، بازآفرینی خلاق و هنرمندانه موسیقی فولکور و مردمی بود.

امید، عنصر شاخص محتوای ترانه‌های عاشورپور بود. مردمی که در پهنه شالیزارها به جنگ زالوها می‌روند تا زندگی را پیدا کنند، این مردم نمی‌توانند با یاس فلسفی، عرفان زدگی و گرایش‌های ویژه روشنفکری زندگی کنند، آن‌ها موسیقی امید بخش و نشاط آور می‌خواهند، موسیقی که توفان دریا را بسراید و در غوغای جمعه بازار، گرمی خون سرخی را که در گونه‌های دختر عاشق جریان دارد به عرصه کلام بکشاند.  

ترانه‌های عاشورپور، آکنده از امید بود. متن یکی از معروف ترین ترانه‌های او بنام امید به این شرح است:

زیباتر از جهان امید ای دوست

در عالم وجود جهانی نیست

هر عرصه را بهار و خزانی هست 

در عرصه امید، خزانی نیست  

صد بار زهر یاس مرا می کشت   

گر پادزهر من نشدی امید   

در تیرگی رنج رهم بنمود   

بس شام تیره تابش این خورشید   

تا آن زمان که شهپر بوم مرگ 

بر جایگاه من فکند سایه  

در کارزار زندگی ام بادا     

از جادوی امید بسی مایه

وی در دی ماه ۱۳۸۶ به علت عفونت ریه و کهولت سن در بیمارستان جم تهران بستری شد و سرانجام در ۲۲ دیماه در بخش عمومی همان بیمارستان درگذشت و در یک روز برفی در گورستان بی بی حوریه در غازیان بندر انزلی به خاک سپرده شد. 

یادش برای همیشه گرامی باد…

 


این مطلب را به اشتراک بگذارید sms whatsapp

تلویزیون اینترنتی انزلی پرس
آخرین اخبار
منو سایت
دسته بندی
آمار بازدید:

بازدید امروز: 3912 بازدید

بازدید دیروز: 5426 بازدید

بازدید کل : 9701726 بازدید

افراد آنلاین: 3 نفر

انزلی , اخبارانزلی , ملوان , بندرانزلی , گیلان , ملوان انزلی , گردشگری انزلی , منطقه آزاد انزلی , آبکنار , تالاب انزلی , بندر انزلی , انزلی چی