*** پیام مدیر :
مخاطب گرامی رسانه انزلی پرس، شما در حال مشاهده نسخه جدید و تجمیعی انزلی پرس هستید ، از این پس رسانه های ملوانی ، رادیو انزلی و گیل نوا در انزلی پرس به فعالیت های خود ادامه خواهند داد.

  • شناسه : 1256
  • ۱۷ مرداد ۱۳۹۴ - ۱۵:۰۰
نحوه تکامل هواپیماهای جنگنده در جهان

نحوه تکامل هواپیماهای جنگنده در جهان

انزلی پرس، پس از پایان جنگ جهانی دوم و اختراع موتور جت تا پایان جنگ سرد در سال ۱۹۹۰ چهار نسل هواپیمای جنگنده ساخته شد. نسل اول نخستین جت های جنگنده مانند اف-۸۶ و میگ-۱۵ بودند. این هواپیماها به دلیل داشتن موتور جت سرعتی حدود دو برابر هواپیماهای ملخ دار جنگ دوم داشتند یعنی سرعتی […]

air

انزلی پرس، پس از پایان جنگ جهانی دوم و اختراع موتور جت تا پایان جنگ سرد در سال ۱۹۹۰ چهار نسل هواپیمای جنگنده ساخته شد. نسل اول نخستین جت های جنگنده مانند اف-۸۶ و میگ-۱۵ بودند. این هواپیماها به دلیل داشتن موتور جت سرعتی حدود دو برابر هواپیماهای ملخ دار جنگ دوم داشتند یعنی سرعتی نزدیک به هزار کیلومتر در ساعت. ارتفاع پروازی آنها هم افزایش چشمگیری یافته بود. اما از نظر اسلحه و سیستم های پروازی تفاوتی با هواپیماهای ملخ دار نداشتند. فاقد رادار بودند و تنها اسلحه ی آنها توپ و تیربار بود.

جنگنده های نسل دوم دارای سرعت فراصوت شدند و پس از مدت کوتاهی به سرعت دو برابر صوت یعنی حدود ۲۳۰۰ کیلومتر در ساعت دست یافتند. برای اولین بار جنگنده های نسل دوم صاحب رادار و موشک شدند. گرچه رادار های آنها می توانست اهدافی ورای میدان دید خلبان را شناسایی کند اما موشک های کوتاهبرد غیر راداری و گرمایاب آنها تنها می توانست در برد چشمی خلبان با هواپیمای دشمن درگیر شود. جنگنده هایی همچون اف-۱۰۰ و اف-۱۰۴ آمریکایی، میگ-۱۹ و ۲۱ روسی و سوپرمیستر فرانسوی، جنگنده های نسل دوم به شمار می روند.

جنگنده های نسل سوم رادار و سیستم الکترونیک هواپیما را تکامل بخشیدند. رادار های بزرگ و نسبتا سنگین در دماغه هواپیماها جا گرفت و برای اولین بار موشک های نیم فعال راداری که قادر بودند تا حدود ۳۰ کیلومتر اهداف هوایی ماورای دید چشمی خلبان را هدف قرار دهند، بر روی هواپیماها نصب شد. با این حال هواپیمای نسل سوم، حنگنده ای سنگین و با توان مانور نسبتا کم بود. تصور بر این بود که با به میدان آمدن موشک های راداری دوربرد نیازی به درگیری هوایی نزدیک و پر گردش نخواهد بود. اما این تصور اشتباه بود و هنوز فناوری رادار و موشک آنقدر پیشرفت نکرده بود که جنگنده را از درگیری هوایی نزدیک بی نیاز سازد. این حقیقت بیش از هر زمان در آسمان ویتنام و در درگیری جنگده پیشرفته نسل سوم اف-۴ فانتوم با جنگنده های سبک و مانور پذیر نسل اول میگ-۱۷ و نسل دوم میگ-۲۱ آشکار شد.

هواپیمای جنگنده ی نسل سوم اولین هواپیمای چندکاره به حساب می آمد که توانایی درگیری با اهداف زمینی و هوایی را داشت اما نه به طور همزمان. حمله به اهداف زمینی هنوز خیلی دقیق نبود گرچه در اخرین سال های ساخت جنگنده های نسل سوم، نخستین سلاح های هوا به زمین هدایت دقیق همچون بمب های لیزری و موشک های هدایت اپتیکی به میدان آمدند اما این سلاح ها هنوز در آغاز راه بودند. جنگنده های اف-۴ فانتوم، میراژ اف-۱، میگ های ۲۳ و ۲۵، شکاری رهگیر سوخو-۱۵ و هواپیماهای تهاجمی ای-۶ و ای-۷ هواپیماهای جنگی نسل سوم به شمار می روند. در نسل سوم رکورد سرعت سه برابر صوت هم شکسته شد، گرچه کسب این سرعت تنها به بهای از دست رفتن بسیاری از قابلیت های جنگی هواپیما به دست می آمد و تنها دو هواپیما با این سرعت ساخته شدند.

نسل چهارم انقلابی در ایرودینامیک و مانور پذیری جنگنده ها همزمان با افزایش قابلیت های الکترونیکی و تسلیحاتی آنها بود. در این نسل سرعت و ارتفاع جنگنده ها افزایش نیافت اما اختراع موتور توربوفن سبب افزایش برد پروازی و کاهش نسبی سوخت مورد نیاز شد و فن آوری مواد مرکب نظیر کامپوزیت و گرافیت سبب کاهش وزن و افزایش چشمگیر چالاکی و مانور پذیری هواپیما شد. نسبت رانش به وزن و سرعت اوج گیری جنگنده ها هم افزایش یافت. ابتکارات آیرو دینامیکی موجب افزایش زاویه حمله و درنتیجه چالاکی بسیار بیشتر نسبت به شکاری های نسل سوم شد. در این دوره قابلیت رادار هواپیما هم افزایش یافت. رادار های پالس داپلر ساخته شدند که توان نگاه به پایین/شلیک به پایین داشتند و نمایشگر های سربالا (HUD) و نیز نمایشگر های دیجیتال جای انبوه عقربه ها را در کابین جنگنده گرفتند. کامپیوتر وارد تمام اجزای هواپیما شد وسیستم موسوم به پرواز با سیم، انتقال فرامین به اجزای هواپیما را به جای شیوه ی مکانیکی قبلی، به شکل کامپیوتری انجام می داد. جنگنده هایی همچون اف-۱۴، اف-۱۵، اف-۱۶ و اف-۱۸ و همچنین سوخو-۲۷ و میراژ-۲۰۰۰ هواپیماهای نسل چهارم محسوب می شوند.

طوس طهماسبی