نقد و بررسی فیلم «ايستاده در غبار» ساخته محمدحسين مهدويان

نقد و بررسی فیلم «ايستاده در غبار» ساخته محمدحسين مهدويان

ایستاده در غبار (محمدحسین مهدویان)

نوآوری در اجرای پرتره‌ای سورکینی

علیرضا حسن‌خانی / فیلم
آرون سورکین فیلم‌نامه‌نویس برجسته‌ی هالیوودی را با شبکه اجتماعی، مانی بال، سریال اتاق خبر و فیلم فوق‌العاده‌ی امسالش استیو جابز می‌توان جزو برجسته‌ترین فیلم‌نامه‌نویسان اخیر همین گونه ارزیابی کرد. اگر خلق شخصیت‌های خاکستری و نمایش بعضی از کاستی‌ها و یا زشتی‌های اخلاقی و یا تناقضات شخصیت‌‌های خلق شده توسط سورکین که پی‌آیند آن صداقتی مثال‌زدنی است را بارزترین ویژگی کار سورکین بدانیم، محمدحسین مهدویان در اولین قدمش سعی کرده تا بیش‌ترین حد امکان و مقدورات به الگوی سورکین نزدیک شود. فیلم فارغ از سبک متفاوت و غیرمتعارفش بیش‌تر جذابیتش را مدیون همین شیوه‌ی شخصیت‌پروری است. کارگردان به هیچ وجه سعی نکرده از احمد متوسلیان شخصیتی فرازمینی خلق کند و تصویری بی‌عیب از او به دست بدهد. حتی در نگاهی کلی‌تر تصویری آرمانی از هیچ نهاد و ارگان و رکنی نشان نمی‌دهد. چه رکن خانواده و پدر متوسلیان و چه نهادهای انقلابی و سازمانی. از این منظر ایستاده در غبار به نمونه‌ای‌ بدیع و منحصر‌به‌فرد در سینمای دفاع مقدس تبدیل می‌شود.
دقت و ظرافتی که گروه سازنده‌ی فیلم به‌خصوص در بخش طراحی صحنه و لباس به کار برده‌اند بی‌نظیر است؛ کافی‌ست با فیلم‌های مربوط به دهه‌ی شصت و همین سریال‌های در حال پخش مقایسه کنید. تنها نمونه‌ای که در خاطر دارم و توانسته تا این حد بی‌اشکال به فضای صحنه و لباس دهه‌ی شصت نزدیک شود ‌سگ‌کشی استاد بهرام بیضایی است. ایستاده در غبار شاید از نظر زمان کمی طولانی باشد و نیاز به تدوین مجدد داشته باشد و شاید به خاطر ساختار مستند داستانی‌اش به‌خصوص به این خاطر که عادت کرده‌ایم خواننده‌های متن و پاسخ‌دهندگان را در قامت تاکینگ‌هد ببینیم کمی متفاوت و خسته‌کننده به نظر برسد اما آن‌قدر جذابیت و صداقت دارد که بیننده را به تماشای دوباره‌اش دعوت می‌کند.

****

«ايستاده در غبار» ساخته محمدحسين مهدويان

سحر عصر آزاد / اعتماد

«ايستاده در غبار» نخستين تجربه محمدحسين مهدويان در عرصه فيلم بلند سينمايي است كه در عين حال تجربه‌اي جديد در عرصه سينماي دفاع مقدس نيز محسوب مي‌شود. در واقع فيلم مستندي بازسازي شده است كه با تكيه بر نريشن افراد مختلف زندگ حاج احمد متوسليان، فرمانده لشگر محمد رسول‌الله(ص) را از دوران كودكي تا سال‌هاي حضور در جبهه‌هاي جنگ و مفقود شدن به تصوير مي‌كشد.
فيلم در ادامه تجربه تحسين‌شده مهدويان در ساخت فيلم كوتاهي است كه توانست با تكيه بر همين ساختار توجه همگان را جلب كرده و جوايز متعددي هم بگيرد. اما مهم‌ترين و نخستين نكته‌اي كه مي‌توان درباره آن مطرح كرد، جايگاه اين فيلم در بخش نگاه نو و سوداي سيمرغ است كه با توجه به تعاريف هر گروه سينمايي، بهترين مكان براي حضور و ديده شدن آن مي‌توانست گروه هنر و تجربه باشد كه تعاريف‌شان با هم همخواني دارد.
اينكه تجربه‌اي جديد و منحصر به فرد كه در فيلمي كوتاه جواب قابل قبولي گرفته، تا چه حد قابليت كاربرد در يك فيلم بلند سينمايي در زماني متعارف را دارد نيز از نكات قابل بحث فيلم است كه البته چيزي از ارزش‌هاي اين كار و تلاش گروه سازنده براي رسيدن به كيفيت و جنسي از زندگي كه بازسازي عين به عين زندگي معاصر يك خانواده ايراني در دهه‌هاي ٥٠ و ٦٠ و روابط و مناسبات در جبهه‌هاي جنگ ايران و عراق است، كم نمي‌كند.

یک پیشنهاد برای شما:

ارسال دیدگاه

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.