فرخ پاسواری (۱۳۳۷–۱۳۹۲) یکی از برجستهترین و محبوبترین چهرههای روزنامهنگاری ورزشی در گیلان و بندر انزلی بود. او با سالها فعالیت در نشریه کیهان ورزشی و تلاشهای صادقانهاش برای معرفی ورزشکاران و تیمهای انزلی، به یکی از نامهای ماندگار این حوزه تبدیل شد.
شروع فعالیت فرخ پاسواری در مطبوعات
پس از انقلاب و در دورانی که انتشار اخبار ورزشی شهرستانها هنوز منسجم نبود، فرخ پاسواری با شوق و پشتکار وارد عرصه رسانه شد. نبودِ خبرنگاران فعال در انزلی، بهویژه پس از جدایی چهرههایی مانند داریوش دریامج، موجب شده بود اخبار ورزش شهر کمتر دیده شود.
پاسواری با علاقه فراوان به کیهان ورزشی، همکاری خود را از سال ۱۳۵۹ آغاز کرد و با گزارشهای دقیق، خلاقیت در تهیه مطالب و پیگیری رویدادها، خیلی زود جایگاه ویژهای در این نشریه پیدا کرد.
همکاری با کیهان ورزشی و شناختهشدن در کشور
فرخ پاسواری سالها بهعنوان خبرنگار و سپس کارمند رسمی کیهان ورزشی در رشت فعالیت کرد. گزارشهای جامع او از ورزش بندر انزلی – همراه با نقد، بررسی و ارائه تصویر دقیق از وضعیت اماکن ورزشی – بازتاب گستردهای در سطح کشور داشت.
علیرغم اینکه چند بار از او برای حضور در دفتر مرکزی تهران دعوت شد، اما بهدلیل شرایط زندگی، در رشت ماند و فعالیتش را ادامه داد.
عشق به فوتبال و سابقه ورزشی فرخ پاسواری
پاسواری تنها یک خبرنگار نبود، بلکه سابقه ورزشی هم داشت. او در جوانی فوتبالیست بود و حتی تیم محلی «استقلال» را در اوایل دهه شصت مدیریت میکرد. همین سابقه باعث شد نگاه او به ورزش، نگاه یک «اهل میدان» باشد؛ کسی که مشکلات ورزشکاران را از نزدیک لمس کرده بود.
خاطرات او از بازیها – از جمله برخورد معروفش با سعید میرنظامی، دروازهبان نامدار ملوان – نشان میدهد که فوتبال بخش مهمی از زندگیاش بوده است.
ویژگیهای شخصیتی؛ صداقت، سلامت و اخلاق حرفهای
یکی از مهمترین ویژگیهای فرخ پاسواری، پاکی و سلامت حرفهای او بود. نزدیکانش تأکید میکنند که او هرگز از موقعیت خود برای منفعت شخصی استفاده نکرد و حتی گلایه میکرد که بسیاری از ورزشکاران پس از مصاحبه تشکر سادهای هم نمیکردند.
با این حال، رسالت حرفهایاش را ادامه میداد و سعی میکرد اخبار ورزش انزلی را بیکم و کاست پوشش دهد؛ بهویژه اخبار مربوط به تیم محبوبش ملوان بندر انزلی.
علاقه عمیق به آرشیو نشریات ورزشی
یکی از بخشهای جالب زندگی او، عشق بیپایانش به نگهداری آرشیو کیهان ورزشی و مجلات تخصصی بود. این آرشیو ارزشمند حاصل چند دهه جمعآوری مستمر بود و حتی زخم قدیمی روی صورتش یادگار دفاع از همین مجلات در نوجوانی بود.
با وجود اینکه تقریباً به هیچکس نشریاتش را قرض نمیداد، اما برای کمک به تکمیل تاریخچه فوتبال انزلی، با لطف و اعتماد آنها را در اختیار پژوهشگران قرار داد.
پس از بازنشستگی؛ استمرار عشق به رسانه
بعد از بازنشستگی، فرخ پاسواری هر روز صبح در دفتر نمایندگی کیهان ورزشی بندر انزلی حضور پیدا میکرد. تحویل، توزیع و حسابرسی نشریات را انجام میداد و مثل همیشه با لبخند و خوشرویی از دوستان و مراجعهکنندگان استقبال میکرد.
این نظم و عشق به کار نشان میداد که روزنامهنگاری برای او تنها یک شغل نبود؛ بخشی از هویت و زندگیاش بود.
خانوادهدوست، باایمان و فروتن
پاسواری فردی مذهبی و خانوادهدوست بود. دو فرزند – یک پسر که با محبت «محمدجان» صدایش میزد و یک دختر – یادگار او هستند. رفتارهای صمیمانه و عشق به خانواده یکی از برجستهترین ویژگیهای شخصیتی او بهشمار میرفت.
درگذشت و میراث ماندگار
آخرین دیدار دوستانش با او در ۱۹ بهمن ۱۳۹۲ و در روزهای برفی بندر انزلی رقم خورد؛ بیآنکه بدانند این آخرین گفتوگو خواهد بود.
درگذشت او جامعه ورزش انزلی و خبرنگاران گیلان را در غم فرو برد، اما یادش همچنان در حافظه ورزش این شهر زنده است.
فرخ پاسواری نمونهای کمنظیر از روزنامهنگاری شریف، متعهد و بیهیاهو بود؛ مردی که بدون ادعا، بخش مهمی از تاریخ ورزش بندر انزلی را ثبت و به نسلهای بعد منتقل کرد.
