انزلی پرس – پل چوبی آبکنار که روزگاری بر فراز آب‌های تالاب انزلی قرار داشت، امروز در کنار پهنه‌ای خشک و پوشیده از گیاهان مهاجم، با فرسودگی و کمبود اعتبار برای مرمت روبه‌روست. دهیار آبکنار می‌گوید آب تالاب حتی تا بیش از ۲۰۰ متر جلوی پل عقب‌نشینی کرده و این وضعیت، گردشگری، صیادی و اشتغال محلی را تحت تأثیر قرار داده است. فرماندار بندرانزلی نیز بر بررسی کارشناسی، ایمن‌سازی و احیای این جاذبه تأکید کرده است.
پل چوبی آبکنار؛ جاذبه‌ای در انتظار مرمت
اسماعیل خجسته، دهیار روستای آبکنار، با اشاره به وضعیت نامناسب پل چوبی این روستا اظهار کرد که این سازه در سال ۱۳۹۶ توسط اداره‌کل حفاظت محیط زیست استان گیلان احداث شد؛ زمانی که تالاب در محدوده پل از آب کافی برخوردار بود.
به گفته او، تالاب آبکنار در گذشته ظرفیت قابل توجهی برای جذب گردشگر و ایجاد اشتغال داشت، اما خشک‌شدن بخش‌هایی از تالاب و گسترش سنبل آبی و نیلوفر آبی، از زیبایی و جذابیت این منطقه کاسته است. با وجود حضور گردشگران برای بازدید از پل چوبی، شرایط کنونی تالاب مانع بهره‌مندی کامل از ظرفیت گردشگری آن شده است.
هزینه سه میلیارد تومانی برای تعمیر پل چوبی
دهیار آبکنار با بیان اینکه پل پس از احداث رها شده است، گفت این سازه نه به میراث فرهنگی و نه به دهیاری واگذار شده و اکنون بخش‌هایی از آن دچار پوسیدگی شده است.
خجسته طول پل چوبی را حدود ۲۰۰ متر اعلام کرد و افزود این سازه دو بال فرعی به طول ۵۰ متر دارد. به گفته او، برای تعمیر پل دست‌کم سه میلیارد تومان اعتبار نیاز است؛ رقمی که تأمین آن برای بازگرداندن این جاذبه به شرایط مناسب، اهمیت ویژه‌ای دارد.
خشک‌شدن تالاب انزلی و آسیب به معیشت مردم آبکنار
پیامدهای کاهش آب تالاب تنها به وضعیت پل چوبی محدود نمی‌شود. خجسته با اشاره به شرایط اقتصادی روستا گفت حدود ۳۵ درصد اهالی آبکنار در گذشته به صیادی اشتغال داشتند، اما خشک‌شدن تالاب باعث شده بسیاری از صیادان خانه‌نشین شوند.
او افزود تالاب و رودخانه از مهم‌ترین جاذبه‌های طبیعی آبکنار بودند، ولی اکنون بخش‌هایی از تالاب خشک شده و رودخانه نیز با گسترش سنبل آبی مواجه است. به گفته دهیار، تعدادی از اسکله‌های قایقرانی که برای گردشگران فعالیت می‌کردند، به دلیل کم‌آبی در آستانه تعطیلی قرار گرفته‌اند.
مهاجرت جوانان و کاهش جمعیت روستا
دهیار آبکنار با اشاره به وضعیت اشتغال و جمعیت این روستا اظهار کرد که آبکنار در فاصله ۳۸ کیلومتری بندرانزلی قرار دارد و جمعیت آن اکنون حدود دو هزار نفر است؛ در حالی که پیش‌تر جمعیت روستا به ۱۰ هزار و ۶۰۰ نفر می‌رسید.
به گفته خجسته، بیکاری و جست‌وجوی فرصت‌های شغلی، بسیاری از جوانان را به مهاجرت به شهرها وادار کرده است. او همچنین شالیکاری را از مشاغل اصلی اهالی دانست و سطح شالیزارهای منطقه را حدود ۹۵۰ هکتار اعلام کرد؛ هرچند بخشی از زمین‌های کشاورزی نیز رها شده‌اند.
بازدید فرماندار بندرانزلی از پل چوبی آبکنار
عصمت محمددوست، فرماندار شهرستان بندرانزلی، نیز با حضور در آبکنار از پل چوبی آسیب‌دیده این منطقه بازدید کرد و بر ضرورت حفظ و احیای این ظرفیت گردشگری تأکید داشت.
او پل چوبی آبکنار را یکی از نقاط دیدنی منطقه دانست که در کنار طبیعت بومی می‌تواند به مقصدی برای گردشگران و علاقه‌مندان به طبیعت تبدیل شود. فرماندار بندرانزلی همچنین بر بررسی میزان آسیب‌ها، افزایش ایمنی پل و برنامه‌ریزی برای مرمت آن تأکید کرد.
محمددوست با اشاره به ظرفیت‌های طبیعی و گردشگری آبکنار گفت رسیدگی به زیرساخت‌های گردشگری می‌تواند شرایط حضور گردشگران را بهبود بخشد و زمینه رونق فعالیت‌های اقتصادی مرتبط با این صنعت را فراهم کند.
احیای پل چوبی بدون رسیدگی به تالاب کافی نیست
وضعیت کنونی پل چوبی آبکنار، تصویری از چالش‌های گسترده‌تر این منطقه را نشان می‌دهد؛ جایی که کاهش آب تالاب، گسترش سنبل آبی، آسیب به فعالیت‌های صیادی و کم‌رونق‌شدن گردشگری، زندگی و اقتصاد محلی را تحت تأثیر قرار داده است.
مرمت و ایمن‌سازی پل می‌تواند گامی برای حفظ یکی از جاذبه‌های آبکنار باشد، اما پایداری گردشگری منطقه به رسیدگی هم‌زمان به وضعیت تالاب، رودخانه و زیرساخت‌های وابسته نیز نیاز دارد. آینده این جاذبه، علاوه بر تأمین اعتبار مرمت، به برنامه‌ریزی مؤثر برای حفاظت از طبیعت و تقویت معیشت مردم محلی وابسته است.
