حامی مالی یا عابربانک؟ مسئله این است!

1 دقیقه 121 بازدید

انزلی پرس – فوتبال حرفه‌ای بدون سرمایه‌گذار دوام نمی‌آورد، اما پرسش مهم اینجاست که آیا در بندرانزلی سرمایه‌گذار به عنوان یک شریک توسعه دیده می‌شود یا صرفاً منبعی برای تأمین هزینه‌ها؟ تجربه سال‌های گذشته نشان می‌دهد بسیاری از افرادی که…

انزلی پرس – فوتبال حرفه‌ای بدون سرمایه‌گذار دوام نمی‌آورد، اما پرسش مهم اینجاست که آیا در بندرانزلی سرمایه‌گذار به عنوان یک شریک توسعه دیده می‌شود یا صرفاً منبعی برای تأمین هزینه‌ها؟ تجربه سال‌های گذشته نشان می‌دهد بسیاری از افرادی که وارد باشگاه ملوان شده‌اند، پس از مدتی پیشمان شده و انزلی را ترک می کنند؛ موضوعی که ضرورت بازنگری در نگاه به سرمایه‌گذاری در فوتبال را بیش از گذشته آشکار می‌کند.

از هدایتی تا پوررشید؛ تکرار یک چرخه

پس از کنار رفتن سازمان منطقه آزاد انزلی از مدیریت باشگاه در سال ۱۳۹۱، ملوان با حمایت چهره‌هایی مانند حسین هدایتی، سیروس محجوب، آرش فهمیده و در سال‌های اخیر مهندس اشکان پوررشید اداره شد. هر یک از این افراد در مقطعی هزینه‌های قابل توجهی برای باشگاه پرداخت کردند، اما حضور هیچ‌یک بلندمدت نبود.

یکی از مهم‌ترین دلایل این موضوع، نبود چشم‌انداز مشخص برای بازگشت سرمایه و فقدان سازوکارهای حمایتی از سرمایه‌گذاران است. در فوتبال حرفه‌ای دنیا، سرمایه‌گذار تنها پرداخت‌کننده هزینه نیست، بلکه از ظرفیت‌های اقتصادی، تبلیغاتی و تجاری باشگاه نیز بهره‌مند می‌شود.

پوررشید؛ از نجات ملوان تا پایان یک دوره ثبات

مهندس اشکان پوررشید زمانی هدایت باشگاه را برعهده گرفت که ملوان با بدهی‌های سنگین و بحران‌های مدیریتی دست‌وپنجه نرم می‌کرد و در آستانه سقوط به لیگ دسته دوم قرار داشت. طی چند سال گذشته با پرداخت بدهی‌ها، ایجاد ثبات مدیریتی و حمایت مالی، شرایط باشگاه بهبود یافت و ملوان دوباره به یکی از تیم‌های قابل احترام لیگ برتر تبدیل شد.

اکنون با پایان همکاری او، بار دیگر نگرانی‌ها درباره آینده باشگاه افزایش یافته و ملوان وارد دوره‌ای از بلاتکلیفی شده است.

سرمایه‌گذار؛ شریک توسعه یا تأمین‌کننده هزینه؟

یکی از چالش‌های اساسی فوتبال انزلی، نگاه کوتاه‌مدت به سرمایه‌گذار است. به نظر می‌رسد با ورود یک حامی مالی، انتظار می‌رود تمام مشکلات باشگاه صرفاً با پرداخت پول حل شود، در حالی که تداوم حضور سرمایه‌گذار نیازمند حمایت نهادهای مسئول، ایجاد زیرساخت‌های اقتصادی و تعریف منافع مشترک است.

پرسش مهم این است که در برابر هزینه‌های چندصد یا حتی هزار میلیارد تومانی یک سرمایه‌گذار، چه ظرفیت اقتصادی یا امتیازی برای ادامه حضور او فراهم می‌شود؟ اگر پاسخی برای این سؤال وجود نداشته باشد، طبیعی است که هر چند سال یک‌بار نام حامی مالی جدیدی مطرح شود و فوتبال انزلی دوباره وارد چرخه بی‌ثباتی شود.

اگر نگاه مدیران و مسئولان به سرمایه‌گذاری در فوتبال تغییر نکند، جذب و حفظ سرمایه‌گذاران بزرگ همچنان دشوار خواهد بود و باشگاه ملوان نیز هر از چند گاهی با بحران‌های مشابه امروز روبه‌رو می‌شود.

نویسنده : اسماعیل راد

Post Views: 121